OnsWebbySite

Vanochtend redelijk vroeg wakker. Uitgebreid ontbeten met brood, ei, spek en honingkoek. Ondertussen werd er in het nieuwe appartement boven ons “lekker” gewerkt. Timmeren en boren. We hebben snel de wasautomaat aangezet en zijn naar onze koffiebar met internet vertrokken. Helaas waren ze nog gesloten. We zijn toch maar op het terras gaan zitten en Ruud kon alvast de foto’s uploaden (laaaaaaannnnngzaaaaam). Gelukkid duurde het niet zolang voordat de eigenaar ons van koffie kon voorzien. Na het uploaden en de koffie hebben we de was opgehangen en vertrokken we naar Funchal.

Onderweg komen we langs de bananen overslag. Hier staat het vol met kleine vrachtwagentje vol geladen met bananen. Tussen de bananen liggen schuimrubber matrassen ter bescherming. De bananen worden uitgeladen en gewogen en dan in dozen verpakt.

Dan gaan we verder naar Funchal. De tuinen liggen bovenop de heuvel. We parkeren daarom de auto beneden bij de haven in een parkeergarage en gaan met de kabelbaan omhoog. We nemen een enkele reis, want voor de terugweg hebben we andere plannen.

De reis met de kabelbaan gaat recht over Funchal heen en geeft een mooi uitzicht over de stad en zijn omgeving. De stad Funchal is vooral tegen de heuvels gebouwd in een soort kom vorm. Hier wonen de meeste inwoners van Madeira. De rit met de kabelbaan duurt ongeveer 10 minuten. Bij het eindstation boven op de berg is ook gelijk de ingang naar de botanisch tuin. We kopen een kaartje en krijgen er een plattegrond van de tuinen bij. Ruud is de kaartlezer vandaag en kiest voor een route door de tuin van ongeveer 2 uur. De tuinen zijn prachtig aangelegd tegen de heuvel op.
De ingang is bovenaan de heuvel, dus al wandelend door de tuin lopen we heuvel af of trappetjes af. We genieten van de prachtige bloemen, cactussen, bomen en palmen. De meeste zijn natuurlijk netjes voorzien van Latijnse namen. Gelijk moeten we allebei terugdenken aan Simon zijn hoveniers opleiding waar we gezamenlijk veel hebben geoefend.
Al door de tuinen struinend komen we bij een vijver met gigantische kapers, die maar wat graag gevoerd willen worden, maar wat helaas niet mag.
Verderop is een pad met alleen maar orchideeën, waarvan er slechts een paar in bloei staan.
In het hart van de tuin staat een klein paleis met daarom heen beeldjes welke Ruud assisteert met het vast houden van hun lampion (toorts)
Onderaan de heuvel in de tuin is een klein cafe, waar we broodjes (de allerlaatste) halen met wat te drinken. Tevens krijgen we hier ons eerste glaasje Madeirawijn. De wijn is zoet en stroperig. Marian is er dol op! Na uitgerust en genoten te hebben van de Madeirawijn, gaan we weer op pad, echter nu heuvel op via schuine weggetjes en trappetjes.
Bovenaan in de tuinen is een klein museum met gesteentes, waar we niet zo’n zin aanhebben om rond te kijken, dus gaan we snel weer verder naar boven. Helemaal bovenaan verlaten we de tuinen en wandelen naar een kerk welke hier op de heuvel is gebouwd. Voor de kerk is een brede trap van 54 treden welke we beklimmen om de kerk te kunnen bezichtigen.

Nu begeven we ons naar ons vervoermiddel voor de terugweg. Aangezien we bovenop de heuvel staan, loopt de weg nu alleen nog maar naar beneden. Er staan hier mannen in witte pakken met rieten sleetjes. Je kunt met twee persoen in een sleetje door die mannen naar beneden geduwd worden. Dat lijkt ons wel wat. De mannen dragen speciale schoenen waarmee ze het sleetje kunnen sturen. De weg die het sleetje aflegt naar beneden is ongeveer 2 kilometer, via een glad gesleten asfaltweg. De weg is niet geheel recht dus soms moeten we door een bocht, waar het sleetje dan vervaarlijk schuin doorheen gaat. Maar gelukkig hebben we goede bestuurders, die het sleetje op de weg weten te houden. Bij het eindpunt van de sleetjes baan staan taxi’s klaar om je naar de eindbestemming te brengen. Maar we hebben besloten om verder te lopen. Volgens de taxichauffeurs is dit wel 6 kilometer, maar volgens de navigatie, “slechts” 2,5 km. De weg gaat recht naar beneden met een heling van zeker 30 graden. Gelukkig schijnt de zon nu niet en is de wandeling goed te doen. Onderaan de heuvel komen we weer in Funchal aan en gaan we eerst een wel verdiend ijsje kopen. Heerlijk vers schepijs.

We zoeken de auto weer op en hebben besloten om vanavond buiten de deur te gaan eten.
We rijden naar het volgende dorpje Paúl do Mar. Daar is een klein restaurant langs de kust. Marian gaat voor de soep van de dag traditionele Caldera Verde soep en een halve kilo Gamba’s. Ruud neemt een traditioeel vleesgerecht picado. We kiezen tevens voor een flesje rode wijn uit de streek. Als afsluiting krijgen we hier bij de koffie wederom een glaasje Madeira die we ons goed laten smaken.

Vanochtend redelijk op tijd vertrokken naar de boerenmarkt in Santo da Serra (ja, wonderwel alleen hier op zondag). Het was licht bewolkt en iets kouder dan gisteren, maar nog steeds lekker weer. Onderweg eerst nog even een foto van de Madeirese vlag gemaakt na een kleine zoektocht. Op de markt eerst maar aan de koffie en daarna hebben we onze ogen uitgekeken naar de diverse zeer primitieve kraampjes met wonderbaarlijke eetwaren. Uiteindelijk hebben we pruimen, bananen, een ander soort bananen die aan een trosje verkocht werden maar nog moeten rijpen, honingkoek, een vrucht (welke??) en een soort groente die je als een aardappel moet koken maar voor de rest nog een groot raadsel is gekocht. Er stonden ook wat kramen met kleding maar daar waren we niet echt in geïnteresseerd. We waren daarna wel aan een lunch toe en kozen voor milho frito (gefrituurd maismeelkoek) en entremeada wat varkensvlees (speklap dus) bleek te zijn die lekker gegrilld werd. Verder daarbij brood (zonder knoflookboter!) en voor allebei een glaasje puncho. Dit is hier de lokale drank: witte rum met (in dit geval verse) citroensap en een beetje honing. Erg lekker, wel een beetje sterk!
Na de markt reden we verder richting Santana waar een soort rieten huisjes te vinden zouden zijn. We hebben heel Santana uitgekamd voor we de enige goede richting uitgingen, nl. gewoon 100m. verder rechtdoor. Daar waren niet alleen de huisjes, maar daar was ook een “voedselfestival” aan de gang. Op de grill vlees (wat de arme man absoluut niet kon bijhouden en daarom maar half gaar afleverde) en een zangkoortje aan de overkant. Wij hebben alleen maar even iets gedronken en geluisterd. Na het maken van wat foto’s van de rieten traditionele huisjes zijn we zowaar nog op de foto gezet in klederdracht. Voor Ruud betekende dit alleen een mutsje en voor Marian rok, hesje en mutsje. Hierna gingen we verder.
Onderweg bij Arco de São Jorge zagen we bloemen op de weg liggen. Dit deed ons onmiddellijk aan San Miguel denken en inderdaad: er kwam een processie aan. De muziek hoorden we al en we waren precies op tijd om e.e.a. te bewonderen. Dat was nog eens timing!
Verder maar weer richting huis. Via vele slingerweggetjes langs de noordkust en door de bergen met prachtige uitzichten kwamen we vlak voor zonsondergang aan.
We zaten nog steeds vol van onze royale lunch, dus maar soep en toast als avondmaal op het balkon.

Vanochtend eerst uitgeslapen en buiten ontbeten. We zien iedere ochtend duikers rechtvoor ons appartement naar schelpdieren zoeken. Ze hebben een soort boei met lucht bij zich waaraan een luchtslangetje zit zodat ze langer onder water kunnen blijven en een netje voor hun “oogst”
Na uitgebreid koffie te hebben gedronken (we gaan nu voor de chino die een “normale” maat heeft) en de tekst van gisteren online gezet te hebben gingen we onderweg naar de autoverhuur. Ruud had namelijk vanaf het begin al ruzie met de auto. Niet vooruit te branden! Als hij eenmaal op gang was ging het wel, maar even snel invoegen of een straat oversteken was er niet bij. Na wat aandringen werd onze zwarte volkswagen polo diesel ingeruild voor een zilveren volkswagen polo op benzine. Ruud ook weer blij! We waren al een stuk naar het oosten gereden omdat daar het vliegveld was dus reden we maar door naar de oostpunt van het eiland. Onderweg lekker broodjes gehaald die we aan het water opgepeuzeld hebben. Helemaal aan het oosteinde was er een wandelpad naar de kliffen. Gelukkig was het inmiddels bewolkt want anders waren we weggebrand. Na daar lekker uitgewaaid te hebben weer terug naar huis. Dit keer zelf gekookt (nasi) en de avond lekker ontspannen op het balkon gezeten.

Na een zwoele nacht met de schuifpui open en luisterend naar de golven waren we vanochtend al vroeg wakker. We hadden nog niets in huis dus ontbijt zat er nog niet in. Eerst maar richting supermarkt dus. In korte broek en hemdje (heerlijk zonnig weer met een klein beetje wind) met de auto naar een grote supermarkt in Fungal. Daar aangekomen eerst maar koffie en een ontbijtbroodje. Nadat we de boodschappen hadden afgerekend waren we wederom aan koffie met een broodje toe. Thuis viel het nog niet mee om alle boodschappen naar boven te slepen. Gelukkig hadden we nu wel water om daarna even bij te komen. We hebben even heerlijk op het balkon gezeten en wat boekjes doorgekeken. De eigenaar kwam nog even langs om een grote koekepan te brengen en de internetconnectie werkend te maken. Dit laatste lukte helaas niet (tenzij we een laptop hadden) dus dan maar zonder internet. Vervolgens zijn we heerlijk op een terrasje gaan zitten hebben we daar de foto’s geüpload en de blog bijgewerkt. We zijn even bij de bootramp wezen kijken en hebben onze voeten daar lekker afgespoeld in de golven. Daarna hebben we rondgereden in de bergen. Het was wel lastig de goede weg te vinden, want de kruisingen bleken vaker een overgang over een tunnel en die sluiten nu eenmaal niet aan. Er zijn trouwens enorm veel tunnels hier aan de zuidkant. Dit scheelt veel reistijd, maar je ziet ook niet veel. Weer terug weer lekker gegeten bij Joe’s. We hadden espetada (hoewel Ruud bijna vis = espada had besteld). Espetada is op een houtvuur geroosterd soort kebab, erg lekker en als bijeffect hoefden we ook niet meer bang te zijn voor vampiers. Lekker een bikaatje (kleine sterke koffie) toe en weer terug naar huis.

De vlucht vanaf Amsterdam naar Lissabon vertrekt keurig op tijd.
We zitten vrij vooraan in het vliegtuig, maar de ruimte tussen de rijen is niet al te groot.
Natuurlijk krijgen we het veiligheidsverhaaltje, echter het wordt nu getoond op een monitor en gespeeld door houten poppen. Erg grappig gedaan.

Aan boord krijgen we een broodje met een sapje. Ruud krijgt perziksap, maar die kon hij gelukkig ruilen met een mede passagier, want Marian had ook perziksap. Verder was het een rustige vlucht tot vlak voor de landing. Hier hadden we vrij veel turbulentie, hetgeen Marian helemaal niet leuk vond. Maar de piloot zette het vliegtuig toch heel rustig aan de grond. Marian helemaal opgelucht.
We hoeven de bagage niet op te halen want die gaat in een keer door naar Funchal op Madeira.
We gaan op zoek naar de volgende vertrek terminal voor de vlucht naar Funchal.
We moeten weer door de veiligheidscontrole waar ze Marian in de stress krijgen door haar koffertje via de ene controle te laten uitvoeren en haar iPad via de andere controle gaat! Ruud stelt haar gerust dat het allemaal goed komt, maar dat kan hij wel zeggen, Marian is pas blij als zij al haar spulletjes weer netjes verzameld heeft.
We gaan nu een hapje eten bij een van de restaurantjes, gevolgd door een Portugees kopje koffie.
De vlucht vanaf Lissabon naar Funchal vertrekt ook weer netjes op tijd. Dit is een rustige vlucht van ongeveer 1:30. We landen vlak aan zee op het eiland Madeira.
Gelukkig is de bagage ons netjes gevolgd. We halen onze huur auto op.
Dit blijkt een zwarte diesel volkswagen polo te zijn. Met airco aan boord!
We bellen onze verhuurder en spreken af bij een klein cafeetje bij de haven van Jardim do Mar. De verhuurder is een Amerikaan welke al de hele wereld over heeft gereisd. Hij is een gezellige prater en verteld van alles over de omgeving. Ons appartement ligt 500 meter wandelen vanaf de parkeerplaats. Gelukkig hebben onze koffers wieltjes. De verhuurder helpt mee met sjouwen, geweldig!

We zijn op tijd op Schiphol.
Dus eerst maar even wat tijdschriften kopen en daarna natuurlijk naar Starbucks voor echte koffie

Het zal wel even wennen zijn, want Portugal en dus ook Madeira zijn 1 uur achter ten opzichte van Nederland. Het maakt de reis er naartoe natuurlijk wel een uurtje korter.

Meer details zijn te vinden op deze website:

http://jardimdomar-rental.blogspot.nl/

De vakantie voor 2012 is geboekt. We gaan wederom naar Portugal, maar nu naar het eiland Madeira.
We vertrekken op donderdag 5 july en vliegen van Amsterdam naar Lissabon en vandaar weer verder naar Funchal.
Op dinsdag 24 july vliegen we weer terug naar huis.