Vanochtend redelijk vroeg wakker. Uitgebreid ontbeten met brood, ei, spek en honingkoek. Ondertussen werd er in het nieuwe appartement boven ons “lekker” gewerkt. Timmeren en boren. We hebben snel de wasautomaat aangezet en zijn naar onze koffiebar met internet vertrokken. Helaas waren ze nog gesloten. We zijn toch maar op het terras gaan zitten en Ruud kon alvast de foto’s uploaden (laaaaaaannnnngzaaaaam). Gelukkid duurde het niet zolang voordat de eigenaar ons van koffie kon voorzien. Na het uploaden en de koffie hebben we de was opgehangen en vertrokken we naar Funchal.
Onderweg komen we langs de bananen overslag. Hier staat het vol met kleine vrachtwagentje vol geladen met bananen. Tussen de bananen liggen schuimrubber matrassen ter bescherming. De bananen worden uitgeladen en gewogen en dan in dozen verpakt.
Dan gaan we verder naar Funchal. De tuinen liggen bovenop de heuvel. We parkeren daarom de auto beneden bij de haven in een parkeergarage en gaan met de kabelbaan omhoog. We nemen een enkele reis, want voor de terugweg hebben we andere plannen.
De reis met de kabelbaan gaat recht over Funchal heen en geeft een mooi uitzicht over de stad en zijn omgeving. De stad Funchal is vooral tegen de heuvels gebouwd in een soort kom vorm. Hier wonen de meeste inwoners van Madeira. De rit met de kabelbaan duurt ongeveer 10 minuten. Bij het eindstation boven op de berg is ook gelijk de ingang naar de botanisch tuin. We kopen een kaartje en krijgen er een plattegrond van de tuinen bij. Ruud is de kaartlezer vandaag en kiest voor een route door de tuin van ongeveer 2 uur. De tuinen zijn prachtig aangelegd tegen de heuvel op.
De ingang is bovenaan de heuvel, dus al wandelend door de tuin lopen we heuvel af of trappetjes af. We genieten van de prachtige bloemen, cactussen, bomen en palmen. De meeste zijn natuurlijk netjes voorzien van Latijnse namen. Gelijk moeten we allebei terugdenken aan Simon zijn hoveniers opleiding waar we gezamenlijk veel hebben geoefend.
Al door de tuinen struinend komen we bij een vijver met gigantische kapers, die maar wat graag gevoerd willen worden, maar wat helaas niet mag.
Verderop is een pad met alleen maar orchideeën, waarvan er slechts een paar in bloei staan.
In het hart van de tuin staat een klein paleis met daarom heen beeldjes welke Ruud assisteert met het vast houden van hun lampion (toorts)
Onderaan de heuvel in de tuin is een klein cafe, waar we broodjes (de allerlaatste) halen met wat te drinken. Tevens krijgen we hier ons eerste glaasje Madeirawijn. De wijn is zoet en stroperig. Marian is er dol op! Na uitgerust en genoten te hebben van de Madeirawijn, gaan we weer op pad, echter nu heuvel op via schuine weggetjes en trappetjes.
Bovenaan in de tuinen is een klein museum met gesteentes, waar we niet zo’n zin aanhebben om rond te kijken, dus gaan we snel weer verder naar boven. Helemaal bovenaan verlaten we de tuinen en wandelen naar een kerk welke hier op de heuvel is gebouwd. Voor de kerk is een brede trap van 54 treden welke we beklimmen om de kerk te kunnen bezichtigen.
Nu begeven we ons naar ons vervoermiddel voor de terugweg. Aangezien we bovenop de heuvel staan, loopt de weg nu alleen nog maar naar beneden. Er staan hier mannen in witte pakken met rieten sleetjes. Je kunt met twee persoen in een sleetje door die mannen naar beneden geduwd worden. Dat lijkt ons wel wat. De mannen dragen speciale schoenen waarmee ze het sleetje kunnen sturen. De weg die het sleetje aflegt naar beneden is ongeveer 2 kilometer, via een glad gesleten asfaltweg. De weg is niet geheel recht dus soms moeten we door een bocht, waar het sleetje dan vervaarlijk schuin doorheen gaat. Maar gelukkig hebben we goede bestuurders, die het sleetje op de weg weten te houden. Bij het eindpunt van de sleetjes baan staan taxi’s klaar om je naar de eindbestemming te brengen. Maar we hebben besloten om verder te lopen. Volgens de taxichauffeurs is dit wel 6 kilometer, maar volgens de navigatie, “slechts” 2,5 km. De weg gaat recht naar beneden met een heling van zeker 30 graden. Gelukkig schijnt de zon nu niet en is de wandeling goed te doen. Onderaan de heuvel komen we weer in Funchal aan en gaan we eerst een wel verdiend ijsje kopen. Heerlijk vers schepijs.
We zoeken de auto weer op en hebben besloten om vanavond buiten de deur te gaan eten.
We rijden naar het volgende dorpje Paúl do Mar. Daar is een klein restaurant langs de kust. Marian gaat voor de soep van de dag traditionele Caldera Verde soep en een halve kilo Gamba’s. Ruud neemt een traditioeel vleesgerecht picado. We kiezen tevens voor een flesje rode wijn uit de streek. Als afsluiting krijgen we hier bij de koffie wederom een glaasje Madeira die we ons goed laten smaken.
