Vanochtend redelijk op tijd vertrokken naar de boerenmarkt in Santo da Serra (ja, wonderwel alleen hier op zondag). Het was licht bewolkt en iets kouder dan gisteren, maar nog steeds lekker weer. Onderweg eerst nog even een foto van de Madeirese vlag gemaakt na een kleine zoektocht. Op de markt eerst maar aan de koffie en daarna hebben we onze ogen uitgekeken naar de diverse zeer primitieve kraampjes met wonderbaarlijke eetwaren. Uiteindelijk hebben we pruimen, bananen, een ander soort bananen die aan een trosje verkocht werden maar nog moeten rijpen, honingkoek, een vrucht (welke??) en een soort groente die je als een aardappel moet koken maar voor de rest nog een groot raadsel is gekocht. Er stonden ook wat kramen met kleding maar daar waren we niet echt in geïnteresseerd. We waren daarna wel aan een lunch toe en kozen voor milho frito (gefrituurd maismeelkoek) en entremeada wat varkensvlees (speklap dus) bleek te zijn die lekker gegrilld werd. Verder daarbij brood (zonder knoflookboter!) en voor allebei een glaasje puncho. Dit is hier de lokale drank: witte rum met (in dit geval verse) citroensap en een beetje honing. Erg lekker, wel een beetje sterk!
Na de markt reden we verder richting Santana waar een soort rieten huisjes te vinden zouden zijn. We hebben heel Santana uitgekamd voor we de enige goede richting uitgingen, nl. gewoon 100m. verder rechtdoor. Daar waren niet alleen de huisjes, maar daar was ook een “voedselfestival” aan de gang. Op de grill vlees (wat de arme man absoluut niet kon bijhouden en daarom maar half gaar afleverde) en een zangkoortje aan de overkant. Wij hebben alleen maar even iets gedronken en geluisterd. Na het maken van wat foto’s van de rieten traditionele huisjes zijn we zowaar nog op de foto gezet in klederdracht. Voor Ruud betekende dit alleen een mutsje en voor Marian rok, hesje en mutsje. Hierna gingen we verder.
Onderweg bij Arco de São Jorge zagen we bloemen op de weg liggen. Dit deed ons onmiddellijk aan San Miguel denken en inderdaad: er kwam een processie aan. De muziek hoorden we al en we waren precies op tijd om e.e.a. te bewonderen. Dat was nog eens timing!
Verder maar weer richting huis. Via vele slingerweggetjes langs de noordkust en door de bergen met prachtige uitzichten kwamen we vlak voor zonsondergang aan.
We zaten nog steeds vol van onze royale lunch, dus maar soep en toast als avondmaal op het balkon.
