OnsWebbySite

Vandaag weer vroeg op want we gaan met de trein van 8:05 vanaf Catania Borgo helemaal rond de Etna, Van Catania naar Randazzo en dan naar het plaatsje Riposto. Eerst met een luxe diesel trein, dan met een oudje weer verder.

Helaas is het weer vandaag wat minder, er hangt bewolking rond de Etna, en zo af en toe valt er een buitje. Kwa temperatuur is het niet koud, rond de 22 graden.

De trein stopt twee uur in Randazzo, waar we koffie met een zoete croissant halen in een klein cafeetje. Wanneer we net terug zijn in het station begint het flink te regenen, maar wij zitten droog.

Vanaf Riposto, nemen we een gewone trein terug naar Catania, waar we dan weer op de metro stappen om onze auto op te halen. De auto hebben we bij een dagstalling neergezet.

We besluiten om nog naar een oude Normandisch kasteel te gaan in Adrano. Dat blijkt een prachtige burcht te zijn, met een museum. Gelukkig zit er in het oude kasteel een lift, zodat Marian ook mee naar boven kan.

Op de terugweg, wanneer we net in Catania zijn, houdt de auto ermee op. We bellen de verhuurder en deze zorgt ervoor dat de auto wordt opgehaald en dat wij met een taxi naar ons appartement worden gebracht. Over de service niet te klagen. Morgen zien we wel weer verder.

We hebben de veerboot naar Sicilië geboekt om 8:55, echter we moeten er 2 uur van te voren zijn, dus heel vroeg uit de veren. Ons hotel was zo vriendelijk om voor ons ontbijt te maken om 6:00 uur! Het was uitstekend, met een mooi gedekte tafel en verse croissantjes.

Bij de boot mochten we gelijk door rijden, en dus stonden we om 7:00 uur al aan de overkant. Dat was veel eerder dan gedacht.

We rijden langs de kust naar onze volgende overnachting in Catania. We vermijden de snelweg, en rijden door alle kleine dorpjes. Het verkeer blijft ons verbazen. Twee banen worden er spontaan drie. Parkeren kan overal als je er maar even hoeft te zijn.

In Catania hebben we een appartement voor drie dagen midden in de binnenstad. Helaas zonder parkeerplaats en dat is wel een groot probleem want de stad is veel te vol met auto’s. Voor de nacht mogen we de auto wel op een binnen plaats parkeren, maar overdag is dat niet toegestaan.

De toegang is via een grote poort

Het verkeer is manisch, scooters, auto’s en voetgangers, allemaal tegelijk en ook uit alle richtingen. Wonderwel gaat het allemaal goed.

Het hotel in Cavaliere ligt net buiten het plaatsje. Het parkeren is een kleine uitdaging, achter een elektrisch hek, op een schuine helling naar beneden, om een hoekje! Er loopt op het terrein een zwerf kat rond, welke maar al te graag bij ons naar binnen wil, hetgeen wij niet toelaten. We hebben een mooie ruime kamer met luxe douch.

Het ontbijt is prima, met allerlei zoetigheden. De dame van het buffet spreekt alleen Italiaans, maar gebruikt google translate om met ons te kunnen praten.

We rijden vandaag naar het puntje van de teen van de Italiaanse laars. Onderweg stoppen we voor de lunch in Tropea. We vinden een zeer lux restaurant aan de jacht haven, waar we heerlijke spaghetti eten. Langs de kust spat het water flink hoog op.

De weg naar en van Tropea is smal en slingerend, met hobbels en kuilen. Soms door zeer smalle straatjes, met huizen aan beide kanten, slechts 1 auto breedt en tegelijkertijd een stijle helling met een bocht erin. Ruud doet zijn best en Marian staat doodsangsten uit. Uiteindelijk komen we weer netjes op de doorgaande weg naar het zuiden. Dit is een zeer moderne snelweg, met heel veel tunnels.

Onderweg stoppen we nog voor een prima Italiaans bakkie

We nemen vandaag afscheid van alle bruiloftsgasten. Het waren mooie en onvergetelijke dagen.

We rijden naar het westen en bezoeken een eeuwen oud stadje Matera. Hier zijn nog zeer oude oorspronkelijke grot woningen, waarvan sommige nog steeds bewoond worden. We genieten hier voornamelijk van het uitzicht over de vallei.

Daarna rijden we verder naar onze volgende bestemming. We rijden over hobbelige wegen, welke als snelweg op de kaart staan. Ook verbazen we ons weer over de Italiaanse snelheden, borden met 30 op de snelweg, waar dan veel te hard wordt gereden. De maximale snelheid op de snelweg is hier 110, maar dat is blijkbaar alleen voor de toeristen. De op en afritten van de snelwegen zijn heel erg kort, dus het is snel beslissen, voor op en afrit. Verder is in de stadjes dubbel parkeren heel gewoon, richting aanwijzers zijn voor de sier en hoeven niet te worden gebruikt.

Er is ook vanochtend een prima ontbijt geregeld. Wij gaan vandaag bij de familie van Alexandra zitten en kunnen zelfs met ze praten over de bruiloft, waarbij een van de Russische meisjes als tolk optreedt.

In de middag is er een pool party, met hapjes en drankjes.

Ook nu is er een DJ welke zelf ook nog op de saxofoon meespeelt.

Het kers verse echtpaar geniet volop.

Vandaag is de dag van de bruiloft. Het weer ziet er goed uit voor vandaag, want het is iets minder warm dan de vorige dagen.

Zoals verwacht is het ontbijt uitstekend, met verse broodjes, verschillend de soorten beleg, drankjes en verse koffie.

We zien allerlei voorbereidingen voor het feest gedurende de dag.

Wij kleden on netjes aan voor de ceremonie

De trouwceremonie wordt buiten gehouden onder een hele grote oude eikenboom, welke prachtig is versierd met bloemen. Er zijn in totaal 40 gasten aanwezig. We zitten in de schaduw van de eik en met een klein windje is het heel aangenaam.

Onder begeleiding van muziek komt Alexandra aangelopen samen met haar vader, welke haar weg geeft aan Björn en heeft het daar emotioneel moeilijk mee.

De bruid heeft een hele mooie lange witte trouwjurk, met een lange sleep. Björn heeft een mooi blauw pak met een vlinder das.

Het huwelijk wordt voltrokken in het engels en ziet er uit als in een sprookje/film. Heel erg mooi allemaal.

We gaan eten op de binnen plaats aan een hele grote lange tafel.

We hebben allemaal een vaste plek. Het eten bestaat uit drie gangen, waarvan de eerst volgens Jan-Egbert rijstepap is 😁.

Het bruidspaar maakt samen de bruidstaart

In de avond is er een DJ en kan er gedanst worden.

Vandaag vertrekken we uit ons eerste hotel en gaan we naar het noorden. We gaan naar Alberobello, waar er speciale Italiaanse huisjes staan genaamd: Trulli. Deze huisjes hebben een kegelvormig dak.

De route er naar toe brengt ons langs mooie plaatsjes zoals Locorotondo.

We parkeren de auto op een schaduw plekje en wandelen naar het bezienswaardige dorpje. Het is er gezellig druk, maar wel toeristisch.

We rijden verder naar het Hotel waar Björn en Alexandra gaan trouwen. “Masseria Ayroldi”. Daar ontmoeten we ook de andere gasten, zoals de zus van Joelande, Marion en haar man Peter, de moeder van Joelande, die ondertussen 90 is. Wij hebben onze kamer bij de ingang, naast een groot binnen plein.

Ook Jan-Egbert en Joelande arriveren. We gaan samen met de broer van Björn, Jorik en zijn vriendin Jane met zijn zessen uit eten in het plaatsje Ostuni. Het restaurant blijkt in een niet toegankelijk gebied te liggen: Zone Traffica Limitata (ZTL), dus we moeten de auto op een parkeerplaats neerzetten en lopend het dorpje in. Dat is een stevige wandeling heling op en door smalle straatjes. Gelukkig is dat ook voor Marian redelijk te doen.

Na ons prima ontbijt, gaan we vandaag naar de westkust naar het plaatsje Gallipoli.

De oude kern van het stadje ligt op een soort schier-eiland, waar wij als naïevelingen denken te kunnen parkeren. Nou niet dus. Dan maar net iets verder weg geparkeerd, en lopend naar de oude stads kern. Het is erg toeristisch, met heel veel souvenirs winkeltjes. Het is nog steeds erg warm met 34 graden. Het water van de ionische zee ziet er wel erg prachtig uit, maar we gaan er toch maar niet zwemmen

Vanaf Gallipoli rijden we naar Lecce, een stadje meer in het midden van de hak van de laars. Daar zou een mooie zuil met amfitheater te zien zijn. Helaas het hele handeltje wordt gerestaureerd, dus we zien er niet zoveel van. Het beeld is zelfs van z’n sokkel gelicht. Gelukkig vinden we hier wel een prima lunch restaurant, waar we heerlijke pasta eten.

De volgende stop is een oude olijfpers. We rijden naar de aangegeven lokatie, maar daar is niets te zien. Dan maar naar de volgende. Daar is wel een hek te zien, met een telefoon nummer. Ruud kijkt even rond, en dan komt er een oude baasje welke blijkbaar de lokale gids is. Hij wil ons met alle plezier rondleiden. De olijfpers is ondergronds in rotsen uitgehouwen. Het baasje spreekt alleen Italiaans en frans. Hij gaat ons het hele verhaal in frans uitleggen, en we moeten goed opletten wat hij ons allemaal verteld.

Na zijn hele verhaal, welke wel een uur duurde, wil hij ook zijn vriend bellen, welke ons dan de crypt van het dorp zou laten zien. We hebben vriendelijk bedankt 😊

Het ontbijt is tussen 8:00 en 10:00 en is zeer uitgebreid met broodjes, fruit, yoghurtjes en drankjes. Alles prima verzorgt.

We gaan vandaag naar het meest zuidelijkste puntje: “Santa Maria di Lueca”. Daar is een mooie vuurtoren en een kerk die door de paus is bezocht in 2008.

We bezichtigen de kraampjes en drinken een kopje koffie met een hartig broodje.

Vanaf hier gaan we langs de kust richting het noorden en proberen een lunch restaurant te vinden. Tevergeefs, alles is dicht. Uiteindelijk halen we bij een supermarkt een broodje met wat losse vleeswaren.

Er is hier aan de Adriaatische kust nog een kleine vuurtoren, waar Ruud alleen naar toe loopt, langs een smal pad naar beneden.

We rijden langs zeer smalle weggetjes en zien prachtige pijnbomen langs de weg staan.

Ook zien we traditioneel italiaanse Trullo’s langs de weg. Dit zijn ronde huisjes helemaal van losse stenen.

We zijn ondertussen al wat beter gewend aan het Italiaanse verkeer en onze fiat. Deze heeft een dubbel stuurslot, met een extra sleuteltje onder het stuur, welke er maar onder een bepaalde hoek van het stuur uit kan. Dat was effe oefenen, maar gaat steeds beter. Ook hebben we de navigatie op de telefoon beter onder controle. De telefoon houder hebben we mbv wasknijpers vastgezet zodat deze op zijn plek blijft.

We zijn er ondertussen achter dat uit eten ‘s avonds niet eerder is dan negen uur. Rond tienen komen er zelfs nog mensen binnen! We zijn vandaag naar een typisch Italiaanse restaurant gegaan in een dorpje verderop. Ze spreken geen enkel woord engels, dus wij proberen het dan maar op onze jbfl Italiaans, hetgeen ons niet slecht afgaat, want we krijgen wat we denken besteld te hebben. We eten heerlijk buiten want het is nog steeds aangenaam rond de 24 graden.

Vandaag vertrekken we om 8:55 vanuit Eindhoven airport naar Brindisi in zuid italië. Ruud zet Marian af bij de kiss & ride met de koffers en parkeert dan de auto bij zijn werk op de BIC, welke op loop afstand is van de vertrekhal.

De koffers worden in-ge-checked via de Bagagedrop-off, en dan via de security check naar de vertrekhal. Alles gaat heel soepel. Marian hoefde niet haar nieuwe knietjes te laten zien 😊

De vlucht verloopt voorspoedig en om 11:30 staan we in Brendisi

Ruud belt het autoverhuur bedrijf Alfonso Leo, welke ons na twee minuten ophaalt. We krijgen een Fiat Tipo mee. Het is voor Ruud allemaal effe wennen, schakelen, extra stuurslot, geen navigatie, diesel tanken….

We gaan naar onze eerst overnachting in Cursi: “Willaria Country House.

We hebben een mooie ruime kamer. Verder is er een mooi zwembad met heerlijke ligbedjes. Het weer is heerlijk, 28 graden en een strak blauwe lucht.

Omdat we meer zuidelijk zijn is het al veel vroeger donker. Rond 7 uur gaan we op zoek naar een restaurant. Er is op loop afstand een pizzeria, maar die blijkt dicht te zitten dus zijn we een dorpje verder gereden, waar we een prima restaurant hebben gevonden.

Al met al een zeer geslaagde eerste dag van de vakantie ❣️