Na ons prima ontbijt, gaan we vandaag naar de westkust naar het plaatsje Gallipoli.
De oude kern van het stadje ligt op een soort schier-eiland, waar wij als naïevelingen denken te kunnen parkeren. Nou niet dus. Dan maar net iets verder weg geparkeerd, en lopend naar de oude stads kern. Het is erg toeristisch, met heel veel souvenirs winkeltjes. Het is nog steeds erg warm met 34 graden. Het water van de ionische zee ziet er wel erg prachtig uit, maar we gaan er toch maar niet zwemmen
Vanaf Gallipoli rijden we naar Lecce, een stadje meer in het midden van de hak van de laars. Daar zou een mooie zuil met amfitheater te zien zijn. Helaas het hele handeltje wordt gerestaureerd, dus we zien er niet zoveel van. Het beeld is zelfs van z’n sokkel gelicht. Gelukkig vinden we hier wel een prima lunch restaurant, waar we heerlijke pasta eten.
De volgende stop is een oude olijfpers. We rijden naar de aangegeven lokatie, maar daar is niets te zien. Dan maar naar de volgende. Daar is wel een hek te zien, met een telefoon nummer. Ruud kijkt even rond, en dan komt er een oude baasje welke blijkbaar de lokale gids is. Hij wil ons met alle plezier rondleiden. De olijfpers is ondergronds in rotsen uitgehouwen. Het baasje spreekt alleen Italiaans en frans. Hij gaat ons het hele verhaal in frans uitleggen, en we moeten goed opletten wat hij ons allemaal verteld.
Na zijn hele verhaal, welke wel een uur duurde, wil hij ook zijn vriend bellen, welke ons dan de crypt van het dorp zou laten zien. We hebben vriendelijk bedankt 😊
