OnsWebbySite

Marian kiest vanochtend voor Kippers als ontbijt. Dit blijkt gerookte en gezoute haring te zijn. Goedemorgen! Marian vond het best lekker hoor. Ruud hield zich maar aan het gewone schotse ontbijt, scrambled eggs and bacon.

We gaan vandaag met de boot naar het laatste eiland, van onze eiland hopping, genaamd “Barra”. We hebben de boot gereserveerd voor 18:30, dus we hebben nog de hele dag op het eiland South Uist. Daar het eiland niet echt dicht bevolkt is, besluiten we eerst even langs de enige supermarkt, die we hebben gezien, te gaan, om alvast broodjes voor de lunch van vandaag en morgen te gaan halen. Ruud slaat ook gelijk een aantal echte schotse biertjes in, welke op deze eilanden worden gebrouwen.

We rijden door naar het zuiden naar een klein kustplaatsje. Daar zien we ineens een hele boel schapen bij elkaar tussen hekken. We besluiten om maar eens te gaan kijken. Het blijkt dat er vandaag schapenveiling is. Het is er een geblaat van je welste met al die schapen. Dit is de eerste veiling van het seizoen en wordt alleen in de winter maanden gehouden. Zo’n 8 x in totaal. We hebben dus mazzel dat we er net vandaag langs kwamen.

Schapenveiling

We komen te vroeg aan voor de veerboot. We hopen een boot eerder te kunnen nemen, maar vanwege de veiling is het extra druk. Wanneer de boot komt, kunnen we gelukkig wel mee, want “er is plek zat” volgens de bootmeneer: we zijn de laatste auto welke nog aan board past, de boot is tjokvol!

De boot is vol

Het eiland Barra is de kleinste van allemaal. Het heeft een doorsnede van 10km en er is maar 1 weg romdom het eiland. Wij hebben een bed en breakfast aan de westkust. Voor het avondeten rijden we naar de zuidkant, waar we in een hotel eten. Er zijn verder geen restaurants. Het eten is uitstekend, en we hebben een mooi uitzicht over de haven, waar zojuist de veerboot aankomt vanuit het “vaste land”. Voordat het helemaal donker wordt rijden we terug naar onze overnachtings locatie.

We gaan vandaag de natuur in. Volgens de boekjes moeten hier otters zitten. Hiervoor rijden we naar North Loch Eynort, een zee inham ten zuiden van onze overnachtings locatie. Zodra we de auto hebben geparkeerd zien we al iets in het water bewegen, en verderop weer. Ze springen zelfs boven het water uit. Helaas zijn dit geen otters maar zeehondjes, die hier gewoon rondzwemmen en lekker aan het spelen zijn. Het weer is vandaag prima, lekker zonnetje en een matig windje. We zetten de klapstoelen neer en gaan gewapend met fototoestel en verrekijker op zoek naar otters. Maar die laten zich niet zien. We zien nog wel verschillende zeehonden rondzwemmen. Ondertussen drinken we de koffie welke we vanochtend vers hebben gezet en genieten van de natuur om ons heen.

Otters spotten

Tegen het begin van de middag besluiten we om nog wat meer van het eiland te gaan bekijken. We rijden langs een visrokerij, welke je kan bezoeken. Hier wordt verse zalm omgezet in ingepakte gerookte en gefileerde zalm. Helaas zijn we net te laat, want ze zijn net alles aan het schoonmaken en opruimen.

Aan de west kant van het Noord eiland Uist is het veel vlakker en grazen er koeien en zijn er weilanden. Terwijl aan de oost en zuid kant van Uist er juist vele kleine meertjes en riviertjes zijn, die het landschap veel levendiger maken.

Vandaag gaan we verkassen naar een volgende overnachtings locatie en tevens eiland “hoppen”. Voordat we vertrekken, eerst ontbijt, Marian aan de pap en Ruud een (twee) gekookt eitje(s).

Helaas is het weer niet zo best, er is veel wind en hele fijne motregen. We rijden naar het zuiden en verlaten het eiland Lewis en komen op het eiland Harris. De overgang wordt gekenmerkt door een heel klein riviertje, maar er staat gelukkig ook een bordje bij.

Het blijft maar regenen. De omgeving is prachtig, we rijden over een smal weggetje langs de kust. Er liggen hier mooie brede stranden, echter het weer is niet echt om lekker buiten te gaan zitten. We eten onze lunch daarom op in de auto, met uitzicht op het strand.

We rijden door naar de plaats waar de veerboot vertrekt. Dit is een klein plaatsje genaamd: Leverburgh. Er is een klein restaurantje waar we koffie met gebak nemen en wachten tot de veerboot komt. Daar de getijden vandaag ongunstig zijn, gaat er midden op de middag geen boot. We vertrekken precies op tijd om 17:05 De veerboot is slechts 4 auto’s breed en er passen ongeveer 20 tot 25 auto’s op de boot. Het autodek is niet overdekt. De overtocht duurt ongeveer een uur. We mogen niet in de auto blijven maar moeten naar het bovendek, waar we binnen kunnen zitten. De boot schommelt wel aardig, vanwege de harde wind. Gelukkig wordt Marian niet zeeziek. De veerboot moet al slalommend tussen de kleine eilandjes door om naar de bestemming te varen: Berneray op het eiland North Uist

De veerboot

Wanneer we van de boot afkomen, moeten we nog ongeveer een uurtje rijden naar ons hotelletje. Dit ligt in het midden van het landschap. Gelukkig kunnen we daar ook warm eten. De baas van het hotel is een ouder baasje, welke de gang van zaken graag onder controle wilt houden. Zo mogen we pas aan tafel wanneer we besteld hebben. Wij vinden het allemaal prima. Het eten is uitstekend.

We besluiten om zelf koffie op onze kamer te maken, daar we de hotel koffie niet vertrouwen.

We gaan vandaag de ramp toerist uithangen. Er is namelijk een boorplatform op de kust gelopen twee weken geleden. Dit boorplatform hebben ze naar de andere kant van het eiland gesleept, waar het verder moet worden voorbereid om afgevoerd te gaan worden.

Gestrand boorplatform

Voor de rest van de dag doen we lekker rustig aan en genieten van de omgeving en de rust.

We beginnen de dag goed met een kompleet Schots ontbijt: spiegelei, spek, worst, gebakken champignons en tomaat.

Wanneer we vertrekken miezert het licht en er is veel wind. We rijden eerst naar het noorden, naar de “Butt of Lewis”, het meest noordelijke puntje van het eiland waar een vuurtoren staat. Het is er prachtig.

De vuurtoren bij The Butt of Lewis

Daarna rijden we terug naar het zuiden langs de atlantische oceaan kust op. De uitzichten zijn adembenemend. Ondertussen is het gestopt met regenen, maar er staat nog wel een zeer stevige wind. We bezoeken verschillen de historische plekjes langs de kust, oude huisjes met rieten daken. Ook bezoeken we de staande stenen, welke in een cirkel staan. Dit is vergelijkbaar met Stonehenge, maar minder bekend.

De weg is zeer smal, enkelbaans met om de zoveel meter een passeerpunt. De weg gaat over glooiende heuvels en dalen, met vele bochten. Ruud vindt het heerlijk om deze bochtige weggetjes te rijden.

De atlantische kust

Onderweg zijn we bij een klein winkeltje gestopt, waar ze ook koffie hebben. Eigenlijk verkopen ze er van alles, van levensmiddelen tot vislijn. De koffie wordt geserveerd via een pergulator, maar smaakt prima. We kopen er gesmeerde broodjes voor onze lunch later op de dag.

Op de terugweg naar ons hotel aan het eind van de middag, rijden we naar de grootste plaats van het eiland “Stornoway”, waar we gaan eten. Er zijn niet zoveel restaurants, maar gelukkig zijn de meeste hotels tevens restaurants. Ondertussen is het al wel weer stevig gaan regenen, maar daar hebben we geen last vast, omdat we lekker binnenzitten.

We moeten vroeg opstaan vandaag, omdat we op tijd bij de boot moeten zijn. Gelukkig kunnen we nog wel van ons, ondertussen standaard, engels ontbijt genieten. Heerlijk gebakken spek en een spiegelei, met worst en gebakken chapignons met toast. De boot vertrekt om 10:30 vanuit Ullapool, keurig op tijd. Aan boord van de boot zitten we op luxe stoelen met vol uitzicht op de zee in de richting waar we naar toe varen. We varen vlak langs een paar eilandjes voor de kust richting onze bestemming Stornoway op het eiland Lewis/Harris.
We komen keurig op tijd aan, en zijn binnen 15 minuten van boord.
Ruud heeft langs de kust een vuurtoren gespot, dus daar gaan we eerst even heen.
We rijden terug over dezelfde weg en gaan op zoek naar ons overnachtings adres, welke zich aan de west kant van het eiland bevindt. Het blijkt een mooi hotel te zijn met een ruime kamer. Helaas is het weer nu wat slechter geworden, het is slechts 15 graden en er valt wat lichte regen.
We rusten uit op onze kamer, en blijven ook in het hotel voor het avondeten.

Vanochtend na het engelse ontbijt op pad naar de Hooglanden. Een prachtige route over een smalle weg (één rijbaan met passeerpunten). Het weer werd naar mate de dag vorderde steeds beter. Regen bij het ontbijt, bewolkt onderweg, daarna zon met af en toe een wolkje. Er waren bijna geen plaatsen, alleen af en toe een boerderij. We kwamen aan bij de kust van de Atlantische Oceaan en hebben daar in de zon een heerlijk ijsje gegeten. Er was daar ook een grot waar we heengelopen zijn, de Smoo cave. Vervolgens langs de westkust weer naar het zuiden richting onze overnachtingsplek. Onderweg was een diepe kloof met waterval met een bruggetje eroverheen. Op deze brug mochten maximaal 6 personen tegelijk staan. Hij wiemelde ook vervaarlijk. Wel een prachtig uitzicht! s’Avonds nog even een dragonhead  (en rode wijn) weggewerkt  bij de houtkachel in het gezelschap van een aantal andere gasten. Morgen vroeg op want dan gaan we met de boot naar Lewis.

We worden vanochtend om 6 uur gewekt door krijsende meeuwen. Ons overnachtingsadres is 100 meter van de zee! Maar het bed is heerlijk dus we vallen zo weer in slaap. Voor het ontbijt krijgen we een ruime keuze hetgeen door de gastvrouw wordt klaargemaakt. Een heerlijk schots ontbijt. Met een goed gevulde maag vertrokken we weer van onze overnachtingsplek en reden naar een vuurtoren die Ruud gespot had. Vlakbij dronken we koffie en reden door naar Craigellachie waar we een oude met stenen torentjes omgeven stalen brug konden zien. Deze overspande de rivier Spey. Daarna gingen we naar Forres waar we in een park mooie dieren gemaakt van bloemen gezien hebben. Ruud ging daarna op weg naar de Nelsontoren die precies open ging toen hij aankwam (alleen open van 2 tot 4). Een oud dametje ging eerst  boven op de toren de vlag hijsen, en wist daarna heel wat te vertellen. We hadden het inmiddels wel koud gekregen en zochten een lunchplekje. In the Old Mill hebben we heerlijke koffie met honingham sandwich verorberd. Vervolgens vertrokken we richting Cawdor. Daar hebben we het kasteel bekeken waar Shakespeare MacBeth heeft laten afspelen.  Verder ging de route. Onderweg kwamen we langs de bekende Culloden Moor waar de grote veldslag is gestreden in 1746. We zijn het slagveld opgelopen naar het monument dat daar staat, maar hebben het visitorcentre overgeslagen. Rond 7 uur kwamen we aan bij ons overnachtingsplekje. We konden daar ook eten (er was in de wijde omtrek ook niet iets anders). Ruud ging voor spare ribs en Marian voor fish and chips. Nog even de routeplanning voor morgen doornemen en dan lekker slapen.

Na een rustige overvaart vanaf IJmuiden naar Newcastle kwamen we om 10:00 uur CET aan. De lokale tijd is dan 9:00 Helaas moesten we vrij lang wachten voordat we van de boot afkonden. Daarna nog een tijdje wachten bij de douane. Uiteindelijk gingen we om 10:30 rijden. De eerste stop is voor ons ontbijt bij de “little chef”, scrambled eggs and bacon on toast: jammie! Kopje koffie erbij en wij zijn helemaal bijgetankt!

We stoppen bij Alnwick castle, waar de Harry Potter films zijn opgenomen. Het ziet er prachtig uit. We bekijken alleen de buitenkant, want we moeten nog vrij ver rijden.

Het is druk met wegwerkzaamheden, dus we schieten niet echt op. We stoppen voor een kop koffie in een klein plaatsje. Ze hebben echter eigen gemaakte soep! Marian is gelijk over stag! Ze hebben mais met spinaziesoep, en een soort tomatensoep met gehaktballen. Bijde een beetje spicy, maar allebei heerlijk.

Bij Edinburgh staan we in de file, daardoor schieten we niet echt op.
Na een goed uur besluiten we om wat te eten te gaan zoeken, hetgeen we vinden bij een truckersrestaurant. Het eten is hier uitstekend en heel betaalbaar.

We komen pas na negenen aan bij onze overnachting. Het is al bijna donker.