We beginnen de dag goed met een kompleet Schots ontbijt: spiegelei, spek, worst, gebakken champignons en tomaat.
Wanneer we vertrekken miezert het licht en er is veel wind. We rijden eerst naar het noorden, naar de “Butt of Lewis”, het meest noordelijke puntje van het eiland waar een vuurtoren staat. Het is er prachtig.
De vuurtoren bij The Butt of Lewis
Daarna rijden we terug naar het zuiden langs de atlantische oceaan kust op. De uitzichten zijn adembenemend. Ondertussen is het gestopt met regenen, maar er staat nog wel een zeer stevige wind. We bezoeken verschillen de historische plekjes langs de kust, oude huisjes met rieten daken. Ook bezoeken we de staande stenen, welke in een cirkel staan. Dit is vergelijkbaar met Stonehenge, maar minder bekend.
De weg is zeer smal, enkelbaans met om de zoveel meter een passeerpunt. De weg gaat over glooiende heuvels en dalen, met vele bochten. Ruud vindt het heerlijk om deze bochtige weggetjes te rijden.
De atlantische kust
Onderweg zijn we bij een klein winkeltje gestopt, waar ze ook koffie hebben. Eigenlijk verkopen ze er van alles, van levensmiddelen tot vislijn. De koffie wordt geserveerd via een pergulator, maar smaakt prima. We kopen er gesmeerde broodjes voor onze lunch later op de dag.
Op de terugweg naar ons hotel aan het eind van de middag, rijden we naar de grootste plaats van het eiland “Stornoway”, waar we gaan eten. Er zijn niet zoveel restaurants, maar gelukkig zijn de meeste hotels tevens restaurants. Ondertussen is het al wel weer stevig gaan regenen, maar daar hebben we geen last vast, omdat we lekker binnenzitten.
