Vanochtend al vroeg wakker (ja onze bovenarbeiders zijn er weer) en na het ontbijt (zonder koffie) op pad. Vandaag stond het wandelen langs de levada’s op het program. Eerst zijn we naar Rabaçal gereden en hebben daar de auto geparkeerd. We waren niet de enigen die dit plan hadden, want het was al aardig druk. Eerst zijn we de heuvel af (zo’n 2 kilometer) gelopen voordat we aan het begin van de trail waren. O ja, er bleek ook een shuttlebusje naar beneden te rijden maar dat was dus te laat voor ons. Eerst hebben we de trail naar de waterval gelopen die goed te doen was. Ruud werd echter zeer enthousiast en we besloten er toen maar een iets zwaardere tocht naar de 25 watervalletjes te lopen. Wat er echter niet bij stond was dat je eerst 2 kilometer naar beneden moest lopen over rotsachtige trappen. Dit viel niet mee. De tocht zelf was redelijk vlak maar in de beschrijving stond dat je geen hoogtevrees moest hebben. Dit klopte wel. Je liep vele stukken op een smal pad met rechts naast je de “waterbak” en links naast je de afgrond. Gelukkig kon je je wel vasthouden aan een staalkabel of aan de bak van de levada. Interessant werd het pas als je tegenliggers had. Vaak ging je dan op de waterbak zitten (niet erin natuurlijk) of wachtte je tot een van beiden een breder stukje pad had. Het was vandaag trouwens schitterend weer wat betekende dat je prachtig uitzicht had, maar dat het in de zon niet uit te houden was. Gelukkig liep de trail grotendeels door het bos en natuurlijk had je continue koel (geen drink) water bij de hand. Na een voor ons toch wel lange tocht kwamen we bij het eindpunt aan. Het was er prachtig! Marian heeft haar voeten lekker laten afkoelen in het water (ijs- en ijskoud!!!) en Ruud heeft diverse foto’s gemaakt. Tja, en toen weer terug….. Ook de 2 kilometer trappen op dus. Daarna nog maar een klein stukje en toen WEL met de shuttlebus naar boven. Gelukkig maar … Anders waren we nog niet terug geweest denk ik.
Onderweg hebben we heerlijk gegeten, Marian had dit keer de espada met banaan (diepzeevis die maar op weinig plaatsen gegeten wordt) die erg lekker was en Ruud had een soort steak met ham, kaas en champignons. Maar het allerlekkerste vond hij de gekookte aardapelen die ze er hier bij serveerden. Als toetje namen we koffie waar we madeira (from the house) bij kregen. We komen bij dit restaurant zeker nog eens terug!
Uitgeteld kwamen we thuis waar we na gedoucht te hebben lekker zijn gaan slapen.
