Vandaag wordt het beter weer en ze voorspellen zelfs zon. We besluiten te gaan raften op de Dunajec rivier. Deze ligt op de grens van Polen en Slowakije.
Wanneer we er aankomen worden de raft-bootjes eerst in elkaar gezet. Het zijn langwerpige houten bakken, waar er vijf van naast elkaar worden vastgebonden. Dwars op de bootjes worden houten planken gelegd waar we op kunnen zitten. Er gaan 12 mensen en twee bootsmannetjes in een boot. We vetrekken om ongeveer 10.30 uur. We varen over een lengte van 9 km de rivier af. De natuur is schitterend en de zon schijnt. We genieten van het vaartochtje. Onderweg komen we verschillende kleine stroomversnellingen tegen. Maar onze bootsman navigeert hier heel handig doorheen. Rechts van ons ligt een pad langs de rivier waar we mensen zien lopen en fietsen. Dat wordt ook ons pad terug naar de auto. Wanneer we op onze eindbestemming aankomen, zien we hoe de bootjes op kleine vrachtautootjes worden geladen om weer terug gebracht te worden naar het beginpunt. Wij hebben besloten om op de fiets weer terug te gaan. Het is ongeveer 9 km fietsen. Eerst moeten we een lopen naar de fietsverhuur. Daar nemen we eerst soep met “zure melk”. De zure melk blijkt een soort karnemelk, maar dan veel dikker. Ruud vindt het maar zo zo, Marian geniet ervan! Er staan hier ook verschillende houtsnijwerken. De beelden zijn wel twee tot drie meter hoog. Ze hebben beelden van alle tekens van de dierenriem. Ook een beeld van spelende muziekanten.
We halen onze fietsen op aan de overkant van het restaurant. Het zijn moutainbikes. Ze hebben geen “vrouwen” fiets. Dus Marian leert opstappen met het been over het zadel zwaaien. Dat valt nog niet mee, Ha Ha!
De fietsen hebben geen bel en ook geen spatborden. Die bel zou wel handig zijn geweest om de voetgangers te waarschuwen. We fietsen langs het water op terug naar ons startpunt. Het pad is goed begaanbaar en breed genoeg om er goed overheen te kunnen fietsen. Wanneer we bij onze eindbestemming komen leveren we de fietsen weer in.
Er is nog een kasteel in de buurt welke we willen bezichtigen: Spissky hrad. Het kasteel ligt boven op een heuvel. We parkeren vlak bij de ingang. We moeten nog wel een stuk naar boven lopen. Marian besluit om in de auto te wachten. Ruud loopt alleen naar boven om het kasteel van binnen te bezichtigen. Het kasteel is een ruïne maar zeer uitgestrekt. Het uitzicht vanaf de kasteelmuren is gigantisch, daar het kasteel boven op een 700 meter hoge bergtop ligt. Vanaf het kasteel rijden we terug naar huis. Onderweg stoppen we om te gaan eten in een restaurant. Marian bestelt spareribs, maar krijgt karbonade. We hebben besteld van een engelse kaart, blijkbaar is de vertaling niet helemaal correct. Het smaakt echter prima.
