Vanochtend weer vroeg wakker en na ontbeten te hebben eerst koffie dit keer. Er kwam net een groepje duikers terug uit zee en de drijvende boei met luchtslang bleek dat dus niet te zijn. De drijvende boei is inderdaad een drijvende boei, maar aan dat slangetje zit de harpoen (plus een reserve harpoen) en een ring met gevangen vis vast. Deze keer was de oogst goed. Wel 5 vissen. Nog even onze berichtjes van zondag en maandag + foto’s online gezet alvorens te vertrekken naar de Curral das Freiras (vallei van de nonnen). Onderweg reden we langs heerlijk geurende eucalyptusbomen en werd het steeds warmer. Het was erg helder dus de uitzichten beloofden wat. En inderdaad. Bovenaan de berg die we middels een lekker smal kronkelweggetje bereikten hadden we na een kleine klim te voet een prachtig uitzicht. Geen wolkje aan de hemel, alleen de brandende zon. De vallei waar de nonnen vanuit Fungal heen vluchtten wanneer er weer eens een piratenaanval was, was gelegen in een soort kom tussen de bergen. Boven op de uitzichtberg stond een winkeltje en een restaurant waar we volgens plaatselijk gebruik kastanjesoep konden eten. Samen met wat tosti’s was dit onze lunch. De kastanjesoep bleek een soort snert zonder erwten te zijn compleet met aardappels, bonen, prei en stukjes varkenspoot. En o ja, er zaten ook wat kastanjestukjes in. De soep smaakte overigens overheerlijk en we konden er weer even tegen. We moesten via dezelfde weg terug en dan middels een tunnel naar de vallei zelf rijden. In de supermarkt daar hebben we nog kastanjekoekjes en ijsjes gekocht. Vervolgens moesten we deze doodlopende weg ook weer terug en gingen we naar ons 2e uitkijkpunt van deze zeer warme (35 graden in het dal) dag: Pico do Arieiro.
We waren hier vorige week al geweest en toen was het hierboven bewolkt en maar 12 graden. Nu hadden we in tegenstelling tot de vorige keer wel warme kleding in de auto liggen, maar dit absoluut niet nodig. Het was haast te warm om hier te wandelen, maar het uitzicht lokte dus toch maar op pad (met water en zonnebrandcreme). Het was zeker de moeite waard. Wat ontzettend mooi is het hier toch!
Op de terugweg hebben we overheerlijke pizza gegeten en hebben nog even wat gedronken in onze koffiebar (alleen dit keer geen koffie) alvorens naar “huis” terug te gaan.
