OnsWebbySite

We gaan vandaag met zijn tweeën op pad, Simon wil graag een dagje uitrusten en proberen te zonnen.
We vertrekken redelijk vroeg naar Corte, welke in het midden van het eiland ligt.
Hoog boven Corte is de Citadel zichtbaar.

Vanuit Corte gaan we eerst de “Vallee de la Restonica” bekijken. Dit is een zeer smal bergweggetje tussen hoge bergwanden door. Onderweg zien we zwerfkoeien, welke zeer klimvast blijken.
Onderweg mag je niet stoppen vanwege de smalle weg en grote verkeersdrukte in de zomer.
Nu is het echter heel rustig, dus we stoppen wanner we een mooi plekje zien

Aan het eind van de weg is een parkeerplaats van waar je verder kunt wandelen naar de bergmeertjes. Helaas kan Ruud nog steeds niet “soepel” lopen, dus dat doen we dan maar niet.

Er is een klein restaurantje, waar we even wat drinken. Daarna gaan we terug naar Corte om de Citadel te bezoeken. Dit is wel stevig klimmen.

Ook is hier een klein museum over de corsicanen en hun ambachten.
We besluiten om in Corte te gaan lunchen. Marian neemt het traditionele corsicaanse Brocciu

Ruud heeft voor de terug weg een heuse bergweg uitgezocht. Heerlijk bochtjes draaien.

Ook lopen er weer varkens en koeien over de weg.

Wanner we thuis komen zit Simon al aan de spaghetti.
Helaas is de zon ondertussen alweer verdwenen.

Vanochtend staan we vroeg op (7 uur!), want Simon gaat vandaag nog een keertje duiken.
Deze keer met een andere groep dan de vorige keer, maar wel met dezelfde instructeur.

Ze gaan duiken verder de middellandse zee op, waar ze de boot aan een anker leggen. Tijdens het duiken heeft Simon een flinke tonijn voorbij zien zwemmen.

De rest van de dag rusten we uit bij ons appartement. Helaas is het weer minder vandaag, dus we hebben daarom een lange broek en trui aan. Ook de huiskat heeft het koud en komt zich lekker bij Marian opwarmen.

Het weer is vandaag niet zo mooi als de vorige dagen. s’Ochtends schijnt de zon nog, maar in de verte hangen al donkere wolken, welke niet veel goeds voorspellen.
We besluiten om vandaag naar Porto te gaan aan de kust.
Onderweg stoppen we voor koffie

Daarna gaan we nog even lekker langs het strand wandelen.

Dan verder naar Porto. Deze kust streek staat bekend om zijn mooie rode rotspartijen.

In Porto zelf staat een oude Genuaanse toren welke we gaan bezoeken. We lachen Marian uit omdat we alweer trappetjes moeten lopen. Ruud krijgt echter een zweepslag in zijn rechter kuit, en nu is het aan Marian om te lachen. Ruud strompelt met behulp van Simon toch naar boven.

Boven aangekomen is het uitzicht prachtig.

Ook bezoeken we een klein aquarium, welke onderaan de toren is gevestigd.
Op de weg terug naar huis komen we allerlei vee tegen langs en op de weg: Geiten, koeien, varkens.

Op de terugweg rijden we door dikke wolken en mist. Ook regent het behoorlijk.
Wanneer we terug bij ons appartement aankomen, regent het nog steeds, en is het een stuk frisser.
We besluiten daarom om pannekoeken te bakken. Marian en Simon met spek, uitjes en kaas, en Ruud gewoon met jam. Ze smaken heerlijk.

Vandaag gaat Simon duiken.
We hebben gereserveerd om 13:30 in het plaatsje Isolella, ongeveer een half uurtje rijden vanaf ons appartement. We zijn er op tijd, en Simon maakt kennis met de duikinstructeur Thomas, die gebrekkig engels spreekt. Marian en Ruud rijden naar het vlak bij gelegen strand.
De weg er naar toe is vol kuilen en gaten. Er is hier en daar asfalt tussen de gaten.
We kunnen de auto bijna aan het water parkeren. Vandaar lopen we zo het strand op, welke omgeven wordt door grote rotsen.

We gaan even pootje baden in het kraak heldere water. Het water is heerlijk, maar toch te koud om te zwemmen.
Vanaf het strand rijden we terug naar het plaatsje Porticcio, waar we een kopje koffie met gebak nemen. We genieten van de zon en de omgeving.
Om vier uur halen we Simon weer op. Hij is helemaal enthousiast van zijn duikervaring.
Ze zijn vlak voor de kust gebleven en hebben in het heldere water verschillende soorten vissen gezien. Volgens zijn instructeur moest hij maar snel zijn brevet gaan halen zodat hij nog meer en verder kan gaan duiken.

Vanochtend hebben we eieren met spek als ontbijt. Jammie!
Daarna gaan we naar de Schildpadden dierentuin. Hier hebben ze heel veel verschillende soorten schildpadden. Het is een prachtig aangelegd park met veel ruimte voor de dieren.

We lopen langs allerlei verschillende soorten schildpadden. Met verschillende kleuren schild en van klein tot heel groot. De meeste zijn net aan het eten, ze hebben verse groente en fruit gekregen.

De schildpadden laten zich heerlijk verwarmen door de zon.

Na de dierentuin gaan we via een bergweggetje terug naar de kust. Het is een heerlijke tocht door het Corsicaanse landschap. Vandaar uit gaan we op weg naar huis, waar Marian lekker macaroni maakt met champignons en spekkies.

We beginnen de dag op ons gemak, eerst ontbijt, dan een kopje koffie erbij.
Vervolgens besluiten we om naar het meest zuidelijke puntje van Corsica te rijden: Bonifacio
De weg erheen is de grote doorgaande weg N196. Deze slingert door de bergen en gaat dwars door de verschillende dorpjes. Prachtig om te rijden, vindt Ruud. Onderweg stoppen we bij een kraampje langs de weg voor onze lunch.

In Bonifacio parkeren we op een parkeerplaats bij de Citadel, vanwaar we alles lopend af kunnen.
De kliffen zijn hier fantastisch

We gaan op zoek naar: L’escalier du Roi d’Aragon, welke ons dan naar de zee brengt:

Het zijn 187 treden stijl naar beneden, met treden van ongeveer 30 centimeter!
Da’s echt afzien voor Marian en Ruud. Natuurlijk is dit een peuleschilletje voor Simon, die als een heuse bergbok, naar beneden en ook weer naar boven huppelt.

Zodra we weer boven zijn, gaan we eerst een verkoelend drankje halen en even uitpuffen. Pfffff.
Daarna bekijken we het plaatsje en bezoeken we het Bastion de l’Étendard.

Daarna besluiten we om terug naar huis te gaan. Op de terugweg bezoeken we nog historische vindplaats van Menhirs:

Volgens 1 van de boekjes zou dit slechts 100 meter lopen zijn. Dat boekje geloven we dus nu niet meer, het was bij elkaar wel 2.5km lopen! Het was wel de moeite waard, maar we waren al redelijk afgepeigerd.
Onderweg stoppen we in Sartè, voor het avond eten. Het is ondertussen al half acht.

We zitten buiten op het terras en genieten van de avond en de omgeving.
Helaas is het wel donker als we naar huis vertrekken. Dit betekent dat we nog een aardig stuk door de bergen moeten afleggen, via slingerende onverlichte wegen. het is echter niet druk op de weg, dus we doen het kalm aan en komen dan uiteindelijk bij ons huisje aan.
Vermoeid van de dag gaan we tevreden slapen. Welterusten.

Vandaag is alles gesloten vanwege 1 mei, dag van de arbeid.
We hebben in een boekje een markt zien staan welke vandaag gehouden zou worden.
Het is in een klein plaatsje, ongeveer 40km vanaf ons appartement. Besluiten om er naar toe te rijden via de bergweggetjes.

De uitzichten over de bergen zijn hier prachtig. Ook komen we regelmatig voor verassingen te staan, geiten, koeien, paarden, muilezel, bussen, varkens, van alles kom je hier tegen. De weggetjes zijn meestal net breed genoeg voor 1 auto.

Wanner we bij onze bestemming aankomen, blijkt er niets van de markt te vinden. Jammer, we hebben echter ondertussen trek, dus op zoek naar een restaurant. Tja dat is lastig op 1 mei, alles gesloten. In een dorpje weten de bewoners ons te vertellen dat we bij de bakker moeten zijn, want die is open. Dat klopt inderdaad, en deze heeft net verse pizza, lekker!

Vanaf hier rijden we door naar de hoofdstad Ajaccio, waar we nog even een bezoekje brengen aan Napoleon, die hier geboren is.

Dan op weg naar huis, waar Marian pasta maakt.

Vandaag blijven we bij ons appartement om bij te komen van onze reis.
We kijken via internet naar de kroning en de festiviteiten.
Dan maken we de barbeque aan en genieten van onze rust.
We drinken bier welke alleen hier op Corsica wordt gebrouwen.