Vanochtend werden we weer verwend met veel eigengemaakte hartige en zoete gebakjes door onze gastheer voor het ontbijt. Alles even lekker.
Na de auto ingepakt te hebben gingen onderweg naar ons laatste overnachting in Pilio op het eiland Évvia. We rijden wederom langs katoenvelden.
Wanneer we de brug naar het eiland overzijn, veranderd de weg in een slinger weg tussen de bossen door. Tussen de bomen staan velden vol met bijen kasten. Ook zien we plastic zakjes hangen aan de naaldbomen. Ra ra waar die voor dienen. De plastic zakken zitten vol met hars.
We komen rond twee uur in Pilio aan, waar we netjes naar de opgegeven locatie rijden. Echter daar zien we geen overnachtingsplek. Na enig navraag, worden we doorverwezen naar de kust, daar zou het moeten zijn. We rijden richting water, en Marian spot een bordje van “Xenia”, de naam van onze overnachting. Dit blijkt helemaal juist. We komen bij een tegen de berg helling gebouwd complex, welke bestaat uit kleine woninkjes, waar wij er een van krijgen. Het is spik-splinter nieuw. Het ziet er fantastisch uit met uitzicht over het haventje van Pilio. Na de auto uitgeladen te hebben, besluiten we om even te gaan zwemmen in de zee. Er is een stijl voetpad naar beneden, maar met de auto via een omweg kan ook. Dus kiezen wij voor de auto, we vinden dat we al genoeg trappetjes en hellinkies hebben gelopen! Wanneer we de zee ingaan, blijkt het water hier aanmerkelijk frisser, dan op de andere locaties waar we hebben gezwommen.
Na het zwemmen terug naar onze “residentie”, waar we uitrusten met een glaasje wijn (tja die fles moet nog effe leeg). Voordat het donker wordt rijden we naar het plaatsje waar we in een klein restaurantje gaan eten. Er is geen menu kaart, maar we weten ondertussen dat ze wel griekse salalde en souvlaki zullen hebben, hetgeen we dan ook bestellen. Het smaakt uitstekend.
Terug in onze “residentie” besluiten we om de rest van de wijn soldaat te maken.
Morgen moet de koffer gepakt, dat zal nog een hele klus worden.
Welterusten.
