Vanochtend moest Ruud in de stromende regen broodjes halen. Gelukkig lag er in de auto een paraplu. De broodjes smaakten er niet minder om. Na het ontbijt vertrokken we richting Quedlinburg waar we de in deze streek rijk vertegenwoordigde vakwerkhuisjes wilden bekijken. Wanneer we arriveren is het weer droog. Na ons bezoek van het marktplein was het “koffiepauze”. Dit bestaat natuurlijk uit koffie met een “stukje” taart. Vervolgens naar de burcht waar we een redelijk uitzicht hadden over het stadje. Helaas konden we de toren niet beklimmen. Of het door het slechte weer kwam … Erg vriendelijk was de bevolking hier niet.
Daarna wilden we naar de ” Teufelsmauer.” De weg erheen was erg mistig, maar vlakbij klaarde het weer op. Een rechte natuurlijke rotsmuur van zo’n 20 meter hoog en zo’n 3 meter breed. Na een flinke wandeling met stijgen en dalen hadden we vanaf boven een mooi uitzicht.
Vervolgens wilde Ruud graag de smalspoorbaan zien. Deze rijdt door de Harz en naar de Brocken, de hoogste top hier. De weg naar Schierke was flink mistig en koud. Bij het stationnetje van Schierke was de mist gelukkig opgetrokken. We warmden we ons op aan een kom Soljanka. Dit is Russische door de Oost-duitsers overgenomen soep. Een soort goulashsoep zonder rundvlees, maar met reepjes boterhamworst.
We hadden de soep net op toen de eerste stoomtrein arriveerde. Men kon hier overstappen op een andere stoomtrein die even later arriveerde. Onder een dikke walm van roet en stoom vertrok de eerste even later weer. Ruud was druk aan het heen en weer rennen, foto’s en filmpjes maken met glimoogjes en een grijns op zijn gezicht. Toen ook de tweede trein weer vertrokken was gingen we terug naar onze woontoren.
