Vandaag was het weer inpakken en verkassen. Rond half 10 zaten we na een ontbijt en met vers gezette koffie in de auto. Vandaag ging de route naar Reykjavik. Niet rechtstreeks natuurlijk maar via de secondaire (om)weg langs de kust. Al snel werd het wegdek gravel, maar draaien we inmiddels onze hand niet meer voor om. We hebben onze koffie langs de kust opgedronken
en onderweg zijn we gestopt in Stykkis-Holmur voor koffie met appeltaart.
In Olafsvik lunchen we. Ruud tosti en Marian een broodje paardenvlees.
We rijden verder naar de westpunt en zien onderweg een bordje met laagvliegende vogels. We komen door een broedkolonie heen en zien langs de weg jonkies. De volwassen vogels vinden het niet leuk als Ruud uitstapt en foto’s wil maken. Hij voelt zich bedreigd en gaat maar snel weer in de auto zitten. Iets verderop begint een national park. Er is hier namelijk een gletsjer vlakbij. We rijden naar boven over steile hellingen met rotsen. Er rijden zowaar ook “gewone” auto’s, maar daar zien we er een aantal van draaien en terugkomen. Bovenop de top eindigt de weg in de sneeuw. Er staan een paar sneeuwkatten geparkeerd, maar daar is niemand bij die ons verder kan brengen. Jammer!
We rijden weer terug en vervolgen onze weg richting huisje. Nu gaat de weg door het binnenland. Het laatste stuk gaan we over de enige snelweg die IJsland rijk is: De A1. Onderweg hebben we zelfs een tol-tunnel waar je volgens de beschrijving niet eens met paard doorheen mag. Flauw hoor. Gelukkig maakt het de eigenaar van ons appartement niet uit dat we wat later aankomen. Hij woont er zelf namelijk boven. Uiteindelijk kwamen we rond half 8 aan in een prachtig appartement (met vaatwasser en wasmachine) waar Marian gelijk het avondeten klaarmaakt.
